← Wszystkie rozdziały

A1-28 · Powiedz, co musisz zrobić, używając müssen

U lekarza

Opisuj proste objawy i wizyty oraz stawiaj bezokolicznik na końcu zdania z müssen.

Około 5 min czytania · Liczba pytań: 13

Dorosła osoba w szaliku dzwoni do recepcji przychodni, aby umówić wizytę.

01

Muszę umówić wizytę

Müssen wyraża konieczność lub obowiązek. Używaj ich muss, du musst i er/sie muss. Drugi czasownik pozostaje w formie podstawowej na końcu: Ich muss anrufen. Der Termin znaczy „umówiona wizyta”.

Ich muss einen Termin machen.

Muszę umówić wizytę.

Du musst in der Praxis anrufen.

Musisz zadzwonić do przychodni.

Mara muss warten.

Mara musi czekać.

Ich habe Kopfschmerzen.

Boli mnie głowa.

To przykłady językowe dotyczące fikcyjnej wizyty. Kopfschmerzen znaczy „ból głowy”, a Husten „kaszel”. Z oboma używa się haben: Ich habe Husten.

Dwie dorosłe osoby siedzą w spokojnej poczekalni, a osoba z recepcji wskazuje otwarte drzwi.

02

Musimy czekać

Przy podmiotach w liczbie mnogiej używaj wir müssen, ihr müsst i sie müssen. Grzecznościowe Sie także łączy się z müssen. W poczekalni osoba z recepcji wyjaśnia, co nastąpi dalej.

Wir müssen im Wartezimmer warten.

Musimy czekać w poczekalni.

Ihr müsst die Ärztin fragen.

Musicie zapytać lekarkę.

Die Patienten müssen warten.

Pacjenci muszą czekać.

Sie müssen Ihren Namen sagen.

Musi pan/pani podać imię i nazwisko.

Die Praxis to przychodnia, a das Wartezimmer to poczekalnia. Fragen znaczy „pytać”. Czasownik modalny zmienia się zależnie od podmiotu, a końcowy bezokolicznik nie.

Osoba z recepcji rozmawia z dorosłym pacjentem trzymającym kartę wizyty bez widocznych napisów.

03

Pytania i brak obowiązku

W pytaniu typu tak/nie postaw czasownik modalny na początku: Muss ich warten? Nicht müssen znaczy „nie musieć”. Nie oznacza to, że coś jest zakazane.

Muss ich warten?

Czy muszę czekać?

Du musst heute nicht kommen.

Nie musisz dziś przychodzić.

Ich muss nicht noch einmal anrufen.

Nie muszę dzwonić ponownie.

Müssen wir morgen kommen?

Czy musimy przyjść jutro?

Stawiaj bezokolicznik na końcu w zdaniach oznajmujących i pytaniach. Odpowiedzi osoby z recepcji dotyczą tylko tej fikcyjnej wizyty: nie trzeba czekać ani ponownie dzwonić.

Chcesz spróbować?

Sprawdź, ile pamiętasz. Liczba krótkich pytań: 13.